Μετάβαση στο περιεχόμενο
Newsletter: Εγγραφείτε στην ημερήσια τεχνική ενημέρωση από το Michanikos.gr ×
  • Buildinghow
    HoloBIM Structural

    • Engineer

      Η 3DR Engineering Software προσφέρει στα μέλη του Michanikos.gr δύο (2) αντίτυπα από την δίτομη έκδοση "Αντισεισμικός Σχεδιασμός Κτιριακών Κατασκευών Ο/Σ με τον EC8 Τόμος Α+Β".
      Με το παρόν θέμα θα κληρωθεί ένα (1) αντίτυπο στα μέλη της κοινότητας.
      Τα βιβλία απευθύνονται σε όλους τους πολιτικούς μηχανικούς (νέους και μη) που ασχολούνται ήδη ή πρόκειται να ασχοληθούν με το σχεδιασμό κτιριακών κατασκευών οπλισμένου σκυροδέματος, περιλαμβανομένων των φοιτητών-σπουδαστών.
      Το περιεχόμενό τους είναι χωρισμένο σε δύο τόμους.
      Αντισεισμικός Σχεδιασμός Κτιριακών Κατασκευών Ο/Σ με τον EC8 Τόμος Α
      Η δομή του παρόντος (πρώτου) τόμου είναι τέτοια ώστε η εμβάθυνση του αναγνώστη στα θέματα που διαπραγματεύεται να είναι σταδιακή: πρώτα (κεφάλαιο 1) γίνεται μία γενική εισαγωγή στα θέματα ανάλυσης και προσομοίωσης των νέων κτιριακών κατασκευών στη βάση των διατάξεων του EC8-1 ο οποίος περιλαμβάνει και την πλειοψηφία των διατάξεων που απαιτούνται για το σχεδιασμό νέων κτιρίων σκυροδέματος. Στο κεφάλαιο 2 γίνεται μία εισαγωγή στις αριθμητικές μεθόδους ανάλυσης, ιδιαίτερα στη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων η οποία αποτελεί μοναδικό αριθμητικό εργαλείο και βρίσκεται πλέον πίσω από όλα τα προγράμματα Η/Υ που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση και διαστασιολόγηση κατασκευών. Τα κεφάλαια 3 και 4 περιλαμβάνουν κάποιες πρώτες εφαρμογές διατάξεων του EC8-1 σε απλούς πλαισιωτούς φορείς κατά τρόπο ώστε ο αναγνώστης να συλλάβει τη σημασία διαδικασιών και ελέγχων όπως αυτός της κανονικότητας του κτιρίου, του υπολογισμού του συντελεστή συμπεριφοράς q, κ.α. Στο κεφάλαιο 5 παρουσιάζεται η βασική μέθοδος ανάλυσης του EC8-1, η «μέθοδος της ιδιομορφικής φασματικής ανάλυσης», ενώ στο κεφάλαιο 6 παρουσιάζεται η εναλλακτική επιλογή, αυτή της «μεθόδου ανάλυσης οριζόντιας φόρτισης». Τέλος, το κεφάλαιο 7 διαπραγματεύεται το θέμα της σύζευξης πλάστιμων τοιχωμάτων που ανήκουν σε τοιχωματικά συστήματα.
      Αντισεισμικός Σχεδιασμός Κτιριακών Κατασκευών Ο/Σ με τον EC8 Τόμος Β
      Στο δεύτερο τόμο μελετώνται όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες δομικών συστημάτων του κανονισμού ενώ δίνεται ιδιαίτερη έμφαση σε διάφορα θέματα προσομοίωσης. Η ανάγκη χρησιμοποίησης ενός προγράμματος πεπερασμένων στοιχείων τόσο για την επαλήθευση και τον έλεγχο των αποτελεσμάτων όσο και για την προσπάθεια αντιμετώπισης θεμάτων-προβλημάτων προσομοίωσης, καλύφθηκε μέσω της εκτεταμένης χρήσης του προγράμματος 3DR.STRAD της εταιρίας 3DR Engineering Software. H γνώση αυτού του προγράμματος δεν είναι σε καμία περίπτωση προαπαιτούμενο των όσων περιέχονται σε αυτά τα δύο βιβλία. Το αντίθετο μάλιστα, ο αναγνώστης θα βρει στις σελίδες τους πληθώρα πληροφοριών τις οποίες μπορεί να εφαρμόσει σε οποιοδήποτε πρόγραμμα ανάλυσης κατασκευών χρησιμοποιεί τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων.

      Η 3DR Engineering Software ltd ιδρύθηκε το 2010 και σήμερα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες ανάπτυξης και εμπορίας τεχνικού λογισμικού στην Ελλάδα.
      Η αξιοπιστία της τυγχάνει παγκόσμιας αναγνώρισης και πολυεθνικές όπως η Intergraph και η Ηexagon, καθώς και σπουδαία πανεπιστήμια όπως το Georgia Tech, αναθέτουν σ αυτήν την ανάπτυξη και εξέλιξη τμημάτων των προγραμμάτων τους.   Τα λογισμικά που αναπτύσσει για την Ελληνική αγορά ενσωματώνουν πάνω από 40 χρόνια συνεχούς έρευνας και εξέλιξης.  Συμμετοχές
      Για να δηλώσετε συμμετοχή κάνετε μια απάντηση (reply) στο παρόν θέμα.
      Δηλώσεις συμμετοχών ως την Τετάρτη 18/02/2026 στις 17:00.
      Όροι Συμμετοχής
      Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλα τα μέλη του Michanikos.gr που έχουν συμπληρώσει την ειδικότητα στο προφίλ τους, εκτός από τον Διαχειριστή και τα μέλη που ανήκουν στην ομάδα: Ιδιώτης-Μη Μηχανικός.
      Κάθε μέλος έχει δικαίωμα μόνο μιας συμμετοχής. Οι άκυρες συμμετοχές θα διαγραφούν.
      Η κλήρωση θα γίνει μεταξύ των Α/Α των απαντήσεων στο παρόν θέμα και οι νικητές θα επιλεγούν με το Google Random Number Generator: https://www.google.com/search?q=random+number
      Περισσότερα...

      83

    • Engineer

      Εκδόθηκε από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ), φορέα υλοποίησης του Προγράμματος, η 6η απόφαση Υπαγωγής αιτήσεων  στο Πρόγραμμα «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ - ΑΝΑΚΑΙΝΙΖΩ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ».
      Με την παρούσα απόφαση υπάγονται 1212 Ωφελούμενοι, με επιλέξιμο προϋπολογισμό παρεμβάσεων εξοικονόμησης ενέργειας ύψους 20.739.661,02€ και συνολικό επιλέξιμο προϋπολογισμό σκέλους Εξοικονομώ ύψους 23.759.168,71€, εκ των οποίων οι 1014 Ωφελούμενοι έχουν επιλέξει και την υλοποίηση παρεμβάσεων ανακαίνισης με συνολικό επιλέξιμο προϋπολογισμό σκέλους Ανακαινίζω 9.858.968,92€ οι αιτήσεις των οποίων περιλαμβάνονται στον Πίνακα 1 του Παραρτήματος, που συνιστά αναπόσπαστο μέρος της παρούσης.
      Μπορείτε να δείτε τη σχετική απόφαση πατώντας εδώ: https://diavgeia.gov.gr/doc/ΕΑΤΖ46Ψ842-991
      Πρόγραμμα «Εξοικονομώ - Ανακαινίζω για νέους»
      Χρηματοδότηση: Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας
      Παρουσίαση του προγράμματος: «Εξοικονομώ - Ανακαινίζω για νέους»
      Οδηγός του προγράμματος: Οδηγός εφαρμογής του Προγράμματος «Εξοικονομώ - Ανακαινίζω για νέους»
      Πλατφόρμα: https://exoikonomoneon.gov.gr/
      Αποφάσεις Υπαγωγής Αιτήσεων
      «Εξοικονομώ - Ανακαινίζω για νέους»: Η 1η απόφαση υπαγωγής 1.071 αιτήσεων στο Πρόγραμμα
      «Εξοικονομώ - Ανακαινίζω για νέους»: Η 2η απόφαση υπαγωγής 890 αιτήσεων στο Πρόγραμμα
      «Εξοικονομώ - Ανακαινίζω για νέους»: Η 3η απόφαση υπαγωγής 389 αιτήσεων στο Πρόγραμμα
      «Εξοικονομώ - Ανακαινίζω για νέους»: Η 4η απόφαση υπαγωγής 329 αιτήσεων στο Πρόγραμμα
      «Εξοικονομώ - Ανακαινίζω για νέους»: Η 5η απόφαση υπαγωγής 527 αιτήσεων στο Πρόγραμμα
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων έχει καταθέσει τεκμηριωμένες προτάσεις για τη βελτίωση των μετακινήσεων, που καλύπτουν άμεσα μέτρα εφαρμογής, μεσοπρόθεσμες παρεμβάσεις και μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό. Τα μέτρα είναι γνωστά και σε μεγάλο βαθμό θεσμοθετημένα, αλλά η εφαρμογή τους παραμένει διαχρονικά ζητούμενο. Η πρόσφατη πρωτοβουλία για διυπουργική συνεργασία στο πρόβλημα των μετακινήσεων στην Αττική είναι ένα σημαντικό βήμα και αποτελεί αναγνώριση ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποσπασματικά. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η διαδικασία αυτή θα αποκτήσει μόνιμο επιχειρησιακό χαρακτήρα ή αν θα περιοριστεί σε έναν κύκλο συζητήσεων χωρίς συνέχεια.
      Η κυκλοφοριακή συμφόρηση στην Αττική αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα και πλέον επίμονα προβλήματα της καθημερινότητας, με άμεσες επιπτώσεις τόσο στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών όσο και στην οικονομία της χώρας. Πίσω από τις μεγάλες καθυστερήσεις στο οδικό δίκτυο, κρύβεται η αποεπένδυση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στα περιφερειακά οδικά δίκτυα και η έλλειψη μέτρων περιορισμού της κυκλοφορίας του ΙΧ και μέτρων αύξησης της βιώσιμης κινητικότητας. Όμως καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σημερινής εικόνας έπαιξαν μόνο η οικονομική και η υγειονομική κρίση;
      Πολλά μέτρα και πολιτικές για τη βελτίωση των μετακινήσεων είναι ήδη γνωστά και σε πολλές περιπτώσεις θεσμοθετημένα. Εκείνο που απουσιάζει διαχρονικά είναι η συνέπεια, η συνέχεια και η πολιτική απόφαση να εφαρμοστούν χωρίς εξαιρέσεις. Το αποτέλεσμα είναι το ήδη ανεπαρκές σύστημα μετακινήσεων να λειτουργεί σημαντικά πολύ κάτω από τις πραγματικές του δυνατότητες.
      Η καθημερινή εικόνα στους δρόμους της πρωτεύουσας αποτυπώνει με σαφήνεια το πρόβλημα: ωράρια τροφοδοσίας που αγνοούνται, εκτεταμένη παράνομη στάθμευση και διπλοπαρκαρίσματα σε κομβικά σημεία, λεωφορειολωρίδες που μετατρέπονται σε ζώνες στάθμευσης, παράνομη χρήση της Λωρίδας Έκτακτης Ανάγκης, απόσπαση προσοχής από την χρήση κινητού στους φωτεινούς σηματοδότες, εκτεταμένη εισιτηριοδιαφυγή στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, καθώς και οχήματα που κυκλοφορούν χωρίς πινακίδες, χωρίς ασφάλιση, χωρίς τέλη κυκλοφορίας ή χωρίς έγκυρο έλεγχο ΚΤΕΟ (έχουμε 36 βλάβες καθημερινά μόνο στην Αττική οδό). Ενδεικτικό της στρεβλής πραγματικότητας είναι το γεγονός ότι σε χώρες με νεότερο στόλο οχημάτων το ποσοστό αποτυχίας στον τεχνικό έλεγχο είναι υψηλότερο από αυτό της Ελλάδας.
      Παράλληλα, μέτρα που ευνοούν τη βιώσιμη κινητικότητα, όπως η εφαρμογή των εγκεκριμένων τεχνικών προδιαγραφών π.χ. το ελάχιστο αποδεκτό καθαρό πλάτος πεζοδρομίου είναι 1,50 μέτρο, δεν υλοποιούνται ακόμη και όπου ο χώρος το επιτρέπει. Αντί αυτών, τα πεζοδρόμια καταλαμβάνονται από εμπόδια ή από παράνομη στάθμευση, υπονομεύοντας την πεζή μετακίνηση και ενισχύοντας περαιτέρω την εξάρτηση από το Ι.Χ.. Ομοίως η ανεξέλεγκτη παράνομη στάθμευση στην οδό εκμηδενίζει την πιθανότητα δημιουργίας νέων χώρων στάθμευσης εκτός οδού από ιδιώτες (ως μη βιώσιμα) διατηρώντας ένα φαύλο κύκλο.
      Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για την κυρίαρχη αντίληψή μας ως κοινωνία είναι το γεγονός ότι η προτεραιότητα του πεζού στις διαβάσεις παραμένει περισσότερο θεωρητική παρά ουσιαστική. Οι πολιτικές για καθαρό περιβάλλον στις πόλεις, για την προστασία των ευάλωτων χρηστών (π.χ. ΑΜΕΑ) και των οικονομικά ασθενέστερων μετακινούμενων συχνά εξαντλούνται σε διακηρύξεις, χωρίς να συνοδεύονται από συστηματική εφαρμογή στην πράξη.
      Σημαντικό μέρος του προβλήματος αφορά και στον τρόπο υλοποίησης έργων και παρεμβάσεων στο οδικό δίκτυο. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται έλλειμμα ουσιαστικού ελέγχου ως προς την τήρηση των τεχνικών προδιαγραφών, της ποιότητας των κατασκευών και των χρονοδιαγραμμάτων, με χαρακτηριστικά παραδείγματα πρόχειρες ή βραχύβιες διαγραμμίσεις και προσωρινές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που εξυπηρετούν την κατασκευή αλλά όχι τη λειτουργία της πόλης.
      Δεν πρόκειται μόνο για έλλειψη χρηματοδότησης ή για λανθασμένη προτεραιοποίηση έργων, καθώς ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 είχε επισημανθεί η αναγκαιότητα κρίσιμων υποδομών, όπως ο αυτοκινητόδρομος Ελευσίνας-Θήβας και ολοκλήρωσης εξωτερικών οδικών δακτυλίων και μέσων σταθερής τροχιάς. Παράλληλα, η γραφειοκρατία και τα νομικά προσκόμματα που καθυστερούν την υλοποίηση συμβάσεων αποτελούν διαχρονική πληγή, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη.
      Σε άλλο επίπεδο, από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους έχουν τεθεί ως θεμελιώδεις αρχές η ισονομία, η αξιοκρατία και η ισοπολιτεία. Η μη συνεπής εφαρμογή τους στην καθημερινότητα -από τη διοίκηση έως τον δρόμο- περιορίζει την αποτελεσματικότητά τους και επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία των μετακινήσεων και της πόλης.
      Όλα τα παραπάνω συνιστούν ρυθμίσεις και νόμοι που ισχύουν αλλά δεν τηρούνται, υπονομεύοντας την αξιοπιστία του ίδιου του κράτους και ευρύτερα του πλαισίου σχεδιασμού και τεκμηρίωσης των πολιτικών μεταφορών. Ακόμη και μέτρα όπως ο δακτύλιος, τα οποία ευρέως αναγνωρίζονται ως παρωχημένα, αναδεικνύουν την αδυναμία μετάβασης σε μια πιο αποτελεσματική και δίκαιη διαχείριση της κυκλοφορίας.
      Στην πράξη, φαίνεται ότι έχει διαμορφωθεί μια γενικευμένη κοινωνική ανοχή στην αλόγιστη χρήση του Ι.Χ. (αλλά και των εμπορευματικών μεταφορών) και στις παραβάσεις που τη συνοδεύουν, με την προσδοκία ότι έτσι διευκολύνεται η καθημερινή εξυπηρέτηση. Στο τέλος, όμως, αυτή η αντίληψη δεν λειτουργεί: το κόστος επιστρέφει συλλογικά, με περισσότερη συμφόρηση, χαμένο χρόνο και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής.
      Ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων έχει καταθέσει τεκμηριωμένες προτάσεις για τη βελτίωση των μετακινήσεων, που καλύπτουν άμεσα μέτρα εφαρμογής, μεσοπρόθεσμες παρεμβάσεις και μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό. Κοινός παρονομαστής όλων των προτάσεων είναι ότι τα μέτρα από μόνα τους δεν αρκούν: απαιτούνται σταθερές δομές, σαφείς αρμοδιότητες, μηχανισμοί επίλυσης προβλημάτων και κυρίως η επιλογή των κατάλληλων προσώπων που θα κληθούν να τα υλοποιήσουν με γνώση, εμπειρία και επιχειρησιακή επάρκεια μακριά από οποιεσδήποτε αγκυλώσεις ή συμφέροντα.
      Η πρόσφατη πρωτοβουλία για διυπουργική συνεργασία στο κυκλοφοριακό είναι ένα σημαντικό βήμα και αποτελεί αναγνώριση ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποσπασματικά. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η διαδικασία αυτή θα αποκτήσει μόνιμο επιχειρησιακό χαρακτήρα ή αν θα περιοριστεί σε έναν κύκλο συζητήσεων χωρίς συνέχεια.
      Σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται ο ρόλος της πολιτικής βούλησης. Η εμπειρία δείχνει ότι τα κυκλοφοριακά προβλήματα δεν αποτυγχάνουν λόγω έλλειψης γνώσης, αλλά λόγω απροθυμίας σύγκρουσης με παγιωμένες πρακτικές ενός συστήματος που ευνοεί την ανοχή, τις εξαιρέσεις και τη βραχυπρόθεσμη πολιτική διαχείριση.
      Χαρακτηριστικό αντίβαρο σε αυτή τη λογική αποτέλεσε η πολιτική για την οδική ασφάλεια το 2025. Ναι, εκεί φαίνεται ότι πλέον εκτός από πολιτική βούληση, υπάρχει και ένας στρατηγικός σχεδιασμός που σταδιακά υλοποιείται και κάθε μέρα θα κρίνεται στην πράξη. Τα πρώτα μέτρα που εφαρμόστηκαν προκάλεσαν αρχικά αντιδράσεις και είχαν πολιτικό κόστος. Όμως στηρίχθηκαν σε καθαρές αποφάσεις, συνέπεια και επιμονή στην εφαρμογή τους. Το αποτέλεσμα ήταν η γρήγορη και μετρήσιμη σημαντική μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, αποδεικνύοντας ότι όταν η πολιτεία επιλέγει να κάνει αυτό που πρέπει, τα οφέλη γίνονται σύντομα ορατά και κοινωνικά αποδεκτά. Όταν οι πολιτικές έχουν στόχο, διάρκεια και αποτέλεσμα, το αρχικό πολιτικό κόστος μετατρέπεται σε πολιτικό όφελος, καθώς ενισχύεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
      Το ερώτημα είναι αν οι συνθήκες έχουν πλέον ωριμάσει ώστε μια αντίστοιχη προσέγγιση να εφαρμοστεί και στο «κυκλοφοριακό» πρόβλημα των ελληνικών πόλεων. Ένα πρόβλημα που δεν λύνεται με διαπιστώσεις, αλλά απαιτεί αποφάσεις, εφαρμογή και συνέπεια. Η σύγκρουση με τις παθογένειες δεν είναι επιλογή πολυτέλειας, είναι προϋπόθεση για μια πόλη που θέλει να ευημερεί. Κανένας μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών: ούτε ο επιστημονικός κόσμος, ούτε το πολιτικό σύστημα, ούτε η δημόσια διοίκηση, ούτε η κοινωνία συνολικά. Υπάρχει λοιπόν, η συλλογική βούληση να αλλάξουμε πορεία ή βολευόμαστε σε ένα πλαίσιο που θεωρούμε ότι μας εξυπηρετεί, αποδεχόμενοι πρακτικές οι οποίες τελικά υπονομεύουν την ποιότητα της ζωής μας;
      *Άρθρο στο ΑΠΕ-ΜΠΕ του Θανάση Τσιάνου, προέδρου Συλλόγου των Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων
      Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Την αναβολή της διοργάνωσης των Χειμερινών Ασιατικών Αγώνων 2029 επιβεβαίωσε το Ολυμπιακό Συμβούλιο της Ασίας (OCA), σε συνεργασία με τη Σαουδαραβική Ολυμπιακή και Παραολυμπιακή Επιτροπή.
      Οι Αγώνες επρόκειτο να διεξαχθούν στο υπό κατασκευή χιονοδρομικό κέντρο Trojena, στο φιλόδοξο mega project Neom στη βορειοδυτική Σαουδική Αραβία. 
      Σύμφωνα με την κοινή ανακοίνωση των δύο οργανισμών, συμφωνήθηκε ένα «επικαιροποιημένο πλαίσιο» για τη μελλοντική φιλοξενία των Αγώνων, επιβεβαιώνοντας ότι η διοργάνωση του 2029 μετατίθεται για μεταγενέστερη ημερομηνία, η οποία θα ανακοινωθεί εν ευθέτω χρόνω. Δεν δόθηκαν επίσημες διευκρινίσεις για τους λόγους της αναβολής, ενώ παραμένει ασαφές αν οι Αγώνες θα πραγματοποιηθούν τελικά στο Trojena ή αν θα αναζητηθεί εναλλακτική χώρα-διοργανώτρια.
      Η Σαουδική Αραβία είχε αναλάβει τη φιλοξενία των Αγώνων το 2022, σε μια απόφαση υψηλού συμβολισμού, καθώς θα επρόκειτο για την πρώτη διοργάνωση Χειμερινών Ασιατικών Αγώνων στη Μέση Ανατολή.
      Καθυστερήσεις στο έργο Trojena
      Το Trojena αποτελεί βασικό πυλώνα του Neom και αναπτύσσεται στην ορεινή περιοχή Tabuk. Το έργο έχει σχεδιαστεί από το γερμανικό αρχιτεκτονικό γραφείο LAVA και περιλαμβάνει εγκαταστάσεις γύρω από μια τεχνητή λίμνη, με κτίρια που φέρουν την υπογραφή των UNStudio, Zaha Hadid Architects και Aedas. Αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί εντός του 2025, το έργο φέρεται να αντιμετωπίζει κατασκευαστικές καθυστερήσεις, με το αναθεωρημένο χρονοδιάγραμμα να παραμένει αβέβαιο.
      Ήδη από το 2025, σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters, το OCA είχε ξεκινήσει διερευνητικές επαφές για πιθανή μεταφορά της διοργάνωσης, έχοντας απευθυνθεί στην Ολυμπιακή Επιτροπή της Νότιας Κορέας.

      Επιπτώσεις στο Vision 2030
      Το Neom αποτελεί το μεγαλύτερο και πιο εμβληματικό από τα 14 giga-projects της Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο του σχεδίου Vision 2030, που στοχεύει στη διαφοροποίηση της οικονομίας της χώρας και στη μείωση της εξάρτησης από το πετρέλαιο.
      Πέραν του Trojena, το έργο περιλαμβάνει την υπερ-πόλη The Line μήκους 170 χιλιομέτρων, ένα λιμάνι σχεδιασμένο από το αρχιτεκτονικό γραφείο BIG, καθώς και πολυτελείς τουριστικές αναπτύξεις στην Ερυθρά Θάλασσα. 
      Ωστόσο, το Neom έχει δεχθεί έντονη κριτική σε διεθνές επίπεδο για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και οικονομικής βιωσιμότητας. Παράλληλα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η διοίκηση του Neom προχωρά σε ευρεία επανεξέταση των δραστηριοτήτων της, εξετάζοντας ακόμη και σημαντική μείωση προσωπικού, γεγονός που εντείνει τα ερωτήματα για τα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης. 
      Η αναβολή των Χειμερινών Ασιατικών Αγώνων προστίθεται σε μια σειρά εξελίξεων που αναδεικνύουν τις προκλήσεις υλοποίησης των φιλόδοξων επενδυτικών σχεδίων της Σαουδικής Αραβίας, σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα επιχειρεί να επανατοποθετηθεί στον παγκόσμιο επενδυτικό χάρτη.
      ***
      Λίγα στοιχεία για το έργο
      Το Trojena είναι ένα επαναστατικό ορεινό τουριστικό έργο στο NEOM της Σαουδικής Αραβίας, που ανακοινώθηκε από τον Πρίγκιπα Διάδοχο Mohammed bin Salman τον Μάρτιο του 2022. Σχεδιασμένο για να προσφέρει υπαίθριο σκι όλο το χρόνο (το πρώτο στον Κόλπο) σε υψόμετρα 1.500-2.600 μέτρων, αποτελεί μέρος του Vision 2030, με ολοκλήρωση το 2026 και φιλοξενία των Ασιατικών Χειμερινών Αγώνων 2029. 
       
      Περισσότερα...

      0

    • GTnews

      Το Υπερταμείο, με πρόσφατη διεύρυνση μέσω της ενσωμάτωσης ΤΑΙΠΕΔ και ΤΧΣ (Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας), έχει εξελιχθεί σε κεντρικό αναπτυξιακό θεσμό για τη δημιουργία οικονομικής και κοινωνικής αξίας στη χώρα. Το χαρτοφυλάκιο του Ομίλου αντιστοιχεί σε περίπου €12 δισ. και εκτείνεται σε 11 κρίσιμους τομείς της ελληνικής οικονομίας, από ενέργεια και διαχείριση υδάτινων πόρων έως λιμενικές υποδομές, μεταφορές, logistics, τράπεζες και ακίνητα.
      Για την υλοποίηση της στρατηγικής του, το Υπερταμείου βασίζεται σε τρεις πυλώνες:
      Μετασχηματισμός των δημόσιων επιχειρήσεων ώστε να ευθυγραμμιστούν με τα πρότυπα του ιδιωτικού τομέα, παρέχοντας καλύτερες υπηρεσίες στους πολίτες και διασφαλίζοντας βιώσιμα αποτελέσματα. Ανάπτυξη περιουσιακών στοιχείων Εθνικών Υποδομών: αεροδρόμια και λιμάνια, υποδομές, ενέργεια και διαχείριση υδάτινων πόρων, ώστε να καταστούν ώριμα για αξιοποίηση, μέσω παραχωρήσεων, ιδιωτικοποιήσεων ή προσέλκυσης στρατηγικών επενδυτών. Επένδυση σε έργα της Νέας Οικονομίας με υψηλή προστιθέμενη αξία, μέσα από τη συγκρότηση συγκρότηση μιας ολοκληρωμένης πλατφόρμας επενδυτικών εργαλείων. Τέλος, η Μονάδα Στρατηγικών Συμβάσεων (PPF), ως ευέλικτη και ανεξάρτητη Μονάδα εντός του Υπερταμείου, λειτουργεί ως επιταχυντής για την ωρίμανση και υλοποίηση έργων εθνικής σημασίας, σε συνεργασία με πλήθος Υπουργείων και φορέων του Δημοσίου.
      Στις δράσεις του Υπερταμείου ανήκουν:
      Λιμάνια & Μαρίνες
      To Υπερταμείο διενήργησε διαγωνισμό για την πρόσληψη Συμβούλου Επιχειρηματικής Ανάπτυξης για το σύνολο του χαρτοφυλακίου λιμενικών υποδομών (λιμάνια και μαρίνες). Ο Σύμβουλος θα αναλάβει α) να καταγράψει τις προοπτικές και αδυναμίες των λιμενικών υποδομών και β) να εκπονήσει στρατηγικό σχέδιο για τη συνολική τους ανάπτυξη. Τον Μάρτιο κατατέθηκαν τέσσερις προσφορές για την παραχώρηση της δραστηριότητας κρουαζιέρας στους λιμένες Κατακόλου, Πάτρας και Καβάλας. Η υποβολή δεσμευτικών προσφορών αναμένεται εντός του Α Εξαμήνου 2026.  Τον Ιούνιο, το ΥΤ παρέλαβε πέντε προσφορές από υποψήφια σχήματα για την απόκτηση πλειοψηφικού ποσοστού (51%) στο μετοχικό κεφάλαιο του ΟργανισμούΛιμένος Λαυρίου. Τον Δεκέμβριο ξεκίνησε η διαγωνιστική διαδικασία για την αξιοποίηση της Μαρίνας Καλαμαριάς μέσω μακροχρόνιας παραχώρησης. Ως καταληκτική ημερομηνία για την εκδήλωση ενδιαφέροντος ορίστηκε η 27η Φεβρουαρίου 2026. Τον ίδιο μήνα (Δεκέμβριος), ξεκίνησε ο διαγωνισμός για την αναβάθμιση της Μαρίνας Πάτρας. Ο διαγωνισμός θα διενεργηθεί από το PPF με προϋπολογισμό 10 εκατ. ευρώ. Καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή προσφορών έχει οριστεί η 5η Φεβρουαρίου 2026. Τον Οκτώβριο κυρώθηκε από τη Βουλή η σύμβαση παραχώρησης, διάρκειας 40 ετών, για την ανάπτυξη μαρίνας mega yacht στην Κέρκυρα. Το έργο έχει αναλάβει η Lamda Development η οποία θα αναλάβει να επενδύσει περισσότερα από 50 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία εκ του μηδενός μαρίνας που θα εξυπηρετεί μεγάλα σκάφη αναψυχής. Σε διαδικασία εκπόνησης βρίσκεται το master plan για την ανάπτυξη του λιμένα Αλεξανδρούπολης, ενώ σε εξέλιξη είναι έργα αναβάθμισης των υποδομών ύψους σχεδόν 20 εκατ. ευρώ. Τα έργα αφορούν σε α) εκβάθυνση λιμενολεκάνης, β) σύνδεση της χερσαίας ζώνης με τη νέα Περιφερειακή Οδό και γ) εγκατάσταση ηλεκτροφωτισμού. Αναμένεται να ολοκληρωθούν έως τον Ιούνιο 2026 και στη συνέχεια θα ληφθούν αποφάσεις για την περαιτέρω αξιοποίησή του. Στο λιμάνι του Βόλου είναι σε εξέλιξη έργα αποκατάστασης των υποδομών από τις φυσικές καταστροφές που έπληξαν τη Θεσσαλία το φθινόπωρο του 2023. Το ΥΤ έχει προσλάβει Σύμβουλο Στρατηγικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης που θα εκπονήσει business plan και πάνω σε αυτό θα βασιστεί το master plan για τη μελλοντική ανάπτυξη του λιμανιού (εφαρμόζεται το ίδιο μοντέλο με την Αλεξανδρούπολη). Σε διαδικασία εκπόνησης είναι και το master plan για τα λιμάνια Ηγουμενίτσας και Ηρακλείου, στα οποία το Υπερταμείο συμμετέχει ως μέτοχος μειοψηφίας με 33%. To 2025 ολοκληρώθηκε η εκπόνηση και έγκριση από το ΣτΕ του master plan για το λιμάνι της Πάτρας. Προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία βάσης στήριξης δραστηριοτήτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, την κατασκευή νέου εμπορευματικού προβλήτα και τη σύνδεσή του με το σιδηροδρομικό δίκτυο, και την υλοποίηση έργων για την ενεργειακή μετάβαση του λιμένα (φωτοβολταϊκος σταθμός, έξι (6) νέες θέσεις cold ironing, κλπ). Οι επενδύσεις που προβλέπονται στο master plan θα εξειδικευθούν από το business plan που θα ολοκληρωθεί το επόμενο διάστημα. Το επόμενο διάστημα θα ξεκινήσει η εκπόνηση business plans για τα λιμάνια Καβάλας, Κέρκυρας, Ραφήνας, Ελευσίνας και Πάτρας. Τα business plans ορίζουν συγκεκριμένους στόχους και εξειδικεύουν τις προτεραιότητες που περιγράφονται στα master plans. Τα master plans οριοθετούν ένα γενικότερο πλαίσιο για την ανάπτυξη των λιμένων. Για παράδειγμα, ένα master plan περιλαμβάνει τις επενδύσεις που πρέπει να γίνουν για την αναβάθμιση των λιμένων. Το business plan αναφέρει με σαφήνεια πότε πρέπει να ολοκληρωθούν οι επενδύσεις αυτές. Σε συνεργασία με τον Οργανισμό Λιμένος Σκιάθου, το ΥΤ ετοιμάζει master plan για τον λιμένα, το οποίο περιλαμβάνει και σχέδια ανάπτυξης της Μαρίνας Σκιάθου. Η μαρίνα βρίσκεται εντός του λιμένα, αποτελεί περιουσιακό στοιχείο του ΥΤ, και θα αξιοποιηθεί σε συνεργασία με ιδιώτες επενδυτές έπειτα από διαγωνισμό. Τον Δεκέμβριο ολοκληρώθηκε η διαγωνιστική διαδικασία για την αξιοποίηση της Μαρίνας Αργοστολίου, από το επενδυτικό σχήμα Α1 YACHT TRADE CONSORTIUM, το οποίο αναμένεται να υλοποιήσει επενδύσεις άνω των 30 εκατ. ευρώ για την αναβάθμιση και συντήρηση των υποδομών. Η αξιοποίηση της μαρίνας θα γίνει με σύμβαση παραχώρησης με διάρκεια τουλάχιστον 40 ετών. Τον ίδιο μήνα αποφασίστηκε από την κυβέρνηση η διενέργεια διαγωνισμού για την υπο-παραχώρηση τμήματος της χερσαίας ζώνης στη θέση Βλύχα του Οργανισμού Λιμένος Ελευσίνας. Ο διαγωνισμός αναμένεται να ξεκινήσει το πρώτο τρίμηνο του 2026 και το μοντέλο αξιοποίησης θα είναι το ίδιο με την περίπτωση του εμπορικού λιμένα «Φίλιππος Β» της Καβάλας. Στους όρους του διαγωνισμού θα προβλέπεται ότι ο επενδυτής θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τυχόν όμορες εκτάσεις που έχει.  
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Η ανάκληση γίνεται επειδή τα συγκεκριμένα έργα δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στην τελική έκθεση κλεισίματος του προγράμματος 2014-2020, είτε λόγω καθυστερήσεων είτε λόγω μη ολοκλήρωσης των απαιτούμενων διαδικασιών.
      Την ανάκληση της ένταξης 32 έργων που είχαν εγκριθεί και ενταχθεί στο ΕΣΠΑ 2014-2020 και ειδικότερα στο πρόγραμμα «Υποδομές Μεταφορών, Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» αποφάσισε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
      Η ανάκληση γίνεται επειδή τα συγκεκριμένα έργα δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στην τελική έκθεση κλεισίματος του προγράμματος 2014-2020, είτε λόγω καθυστερήσεων είτε λόγω μη ολοκλήρωσης των απαιτούμενων διαδικασιών. Τονίζεται όμως ότι τα έργα θα επανεξεταστούν με στόχο να μεταφερθούν και να χρηματοδοτηθούν από το νέο πρόγραμμα «Περιβάλλον και Κλιματική Αλλαγή» 2021-2027, εφόσον υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι.
      Τα έργα που επηρεάζονται αφορούν κυρίως τη διαχείριση απορριμμάτων, τη διαχείριση βιοαποβλήτων, την ύδρευση, την αποχέτευση και την περιβαλλοντική αναβάθμιση δημοσίων υποδομών σε ολόκληρη τη χώρα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η μονάδα μηχανικής διαλογής και κομποστοποίησης στον ΧΥΤΑ του Δήμου Χερσονήσου, η ολοκληρωμένη διαχείριση αστικών αποβλήτων στη νήσο Ύδρα, οι μονάδες επεξεργασίας αποβλήτων στη Δράμα, στη Μαγνησία, στην Κεντρική Μακεδονία, στη Δυτική Αχαΐα και στην Κέρκυρα, καθώς και έργα διαχείρισης απορριμμάτων σε Άνδρο, Τήνο, Λευκάδα, Ναύπακτο και Αγρίνιο.
      Στην ίδια απόφαση περιλαμβάνονται και παρεμβάσεις περιβαλλοντικής και ενεργειακής αναβάθμισης, όπως η βιοκλιματική αναβάθμιση του Ξενία Σπάρτης, η ενεργειακή αναβάθμιση και ανάδειξη δημοτικού κτιρίου στην Ιερισσό, αλλά και η ανάπλαση και αξιοποίηση του παλαιού λατομείου Ράικου στο Πεντελικό Όρος. Πρόκειται για έργα που είχαν στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την ανάδειξη δημόσιων χώρων και κτιρίων.
      Παράλληλα, σημαντικός αριθμός έργων αφορά την ύδρευση και την αποχέτευση. Ανάμεσά τους βρίσκονται το δίκτυο αποχέτευσης Ασσου–Λεχαίου–Βόχας, έργα ενίσχυσης και βελτίωσης υδροδότησης στη Δημοτική Ενότητα Ξυλοκάστρου, τα εξωτερικά δίκτυα ύδρευσης της ΔΕΥΑ Λουτρακίου–Αγίων Θεοδώρων, η βελτίωση των δικτύων ύδρευσης στον Δήμο Λοκρών, η κατασκευή φράγματος Συμβόλων και η ενίσχυση του υδρευτικού δικτύου στον ορεινό όγκο του Δήμου Κομοτηνής, καθώς και έργα ύδρευσης στον Δήμο Παγγαίου και στη Νέα Προποντίδα.
      Τέλος, ιδιαίτερη κατηγορία αποτελούν τα λεγόμενα «ολιστικά συστήματα παρακολούθησης και διαχείρισης δικτύων ύδρευσης», τα οποία αφορούν τους δήμους Χερσονήσου, Ιωαννίνων, Λαμίας, Σαρωνικού, Καβάλας, Αλμωπίας και Μαρκοπούλου Μεσογαίας. Τα εν λόγω έργα είχαν στόχο τον εκσυγχρονισμό των δικτύων νερού μέσω ψηφιακών συστημάτων ελέγχου, ώστε να περιορίζονται οι απώλειες και να βελτιώνεται η ποιότητα των υπηρεσιών προς τους πολίτες.
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Κατατέθηκε στην Βουλή το Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Ενεργή μάχη: Ολοκληρωμένη αναμόρφωση του συστήματος πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης έναντι δασικών πυρκαγιών και λοιπών φυσικών, τεχνολογικών ή ανθρωπογενών καταστροφών – Πρόβλεψη μηχανισμών άντλησης επιχειρησιακών διδαγμάτων – Ενίσχυση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού – Αναβάθμιση Πυροσβεστικής Ακαδημίας – Ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Αποκατάστασης Καταστροφών και Κρατικής Αρωγής και λοιπές διατάξεις – Τροποποιήσεις ν. 4662/2020, ν. 4555/2018, ν. 4797/2021 και ν. 5116/2024»
      https://www.hellenicparliament.gr/Nomothetiko-Ergo/Katatethenta-Nomosxedia?law_id=9a8841f6-d0ef-4ea9-9e8c-b3ec013ba742
      Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και τα σχόλια και οι παρατηρήσεις που σημειώθηκαν κατά την διάρκεια της Διαβούλευσης που αναρτήθηκε στο opengov.gr όπου υπήρξε αρκετά μεγάλη συμμετοχή.
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Νέα εγκύκλιο οδηγία εξέδωσε το ΥΠΕΝ ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/15494/397 11.02.2026 με θέμα: Οδηγία για την εφαρμογή διατάξεων του ΝΟΚ μετά την ισχύ του ν. 5197/2025.
      Η εγκύκλιος αναφέρει:
      Με αφορμή ερωτήματα υπηρεσιών και φορέων και με σκοπό την ενιαία εφαρμογή των διατάξεων του ν.4067/12 (Α’ 79) «Νέος Οικοδομικός Κανονισμός» όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τις διατάξεις του ν.5197/25 (Α’ 76) σε συμμόρφωση με τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 146-149/2025), διευκρινίζονται τα εξής:
      Αναφορικά με την εφαρμογή της παρ.8 του άρθρου 15 και λαμβάνοντας υπόψη την παρ. 6 του άρθρου 1 του ν. 4067/2012, όπως προστέθηκε με το άρθρο 66 του ν. 5197/2025 σύμφωνα με την οποία «6. Τα κίνητρα και οι προσαυξήσεις του άρθρου 10, των περ. γ) και δ) της παρ. 8 του άρθρου 15 και των παρ. 1 και 2 του άρθρου 25, δύναται να εφαρμόζονται, εφόσον ενσωματώνονται στα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια, μέσω καθορισμού ζωνών κινήτρων. Για τον καθορισμό ζωνών κινήτρων, τα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια λαμβάνουν υπόψη τη θέση, τον βαθμό της οικιστικής ανάπτυξης του κάθε οικισμού, τις ιδιαιτερότητες, τα χαρακτηριστικά και την εν γένει φυσιογνωμία του, τη φέρουσα ικανότητα, τη συνολική επιβάρυνση της περιοχής και την οικιστική πυκνότητά της.», συνάγεται ότι εφαρμογή των κινήτρων των περ. γ και δ της παρ. 8 του άρθρου 15 του ν. 4067/2017 χωρεί μόνο μετά από ενσωμάτωση αυτών σε ΤΠΣ ή ΕΠΣ. Οι περ. α και β της ιδίας παραγράφου δεν περιλαμβάνονται στην ανωτέρω πρόβλεψη ούτε στις καταργούμενες διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 71 του ν.5197/2025 ούτε σε άλλη καταργητική διάταξη και ως εκ τούτου εξακολουθούν να ισχύουν.
      Αναφορικά με τους εσωτερικούς εξώστες (πατάρια), με την παρ.α του άρθρου 71 του ν.5197/25 καταργήθηκε η περ. ιε της παρ.6 του άρθρου 11 του ν.4067/12 περί μη προσμέτρησής τους στον συντελεστή δόμησης, αλλά όχι η δυνατότητα κατασκευής τους. Ως εκ τούτου είναι δυνατή η κατασκευή εσωτερικών εξωστών, σύμφωνα με τις οριζόμενες προϋποθέσεις της παρ.28 του άρθρου 2 του ΝΟΚ, ήτοι ως παραρτημάτων χώρων κύριας χρήσης, με συνολικό καθαρό εμβαδόν μικρότερο του 70% της μικτής επιφάνειας του υποκείμενου χώρου, οι οποίοι δεν αποτελούν ανεξάρτητη ιδιοκτησία και -λόγω των προαναφερόμενων προϋποθέσεων- εξακολουθούν να μην θεωρούνται όροφοι και να μην υπολογίζονται στον αριθμό των πραγματοποιούμενων ορόφων, όπου τυχόν υφίσταται σχετικός περιορισμός.
      Δείτε την εγκύκλιο ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/15494/397 εδώ: https://diavgeia.gov.gr/doc/ΡΛΗ44653Π8-8ΟΥ
      ή
      Εγκύκλιος ΥΠΕΝ-ΔΑΟΚΑ-15494-397 11.02.2026 Οδηγία για την εφαρμογή διατάξεων του ΝΟΚ μετά την ισχύ του ν. 5197-2025 ΡΛΗ44653Π8-8ΟΥ.pdf
      Περισσότερα...

      3

    • Engineer

      Σημαντικό μέρος της ζήτησης παραμένει ανεκμετάλλευτο, καθώς οι υπάρχουσες υποδομές δεν επαρκούν και οι νέες επενδύσεις καθυστερούν, με αποτέλεσμα να χάνονται έσοδα, θέσεις εργασίας και ευκαιρίες αναβάθμισης του τουριστικού προϊόντος.
      Η ελληνική αγορά θαλάσσιου τουρισμού καταγράφει τα τελευταία χρόνια έντονη δυναμική, με τη χώρα να εδραιώνεται ως κορυφαίος προορισμός για σκάφη αναψυχής στην Ανατολική Μεσόγειο. Παρ’ όλα αυτά, ο κλάδος των μαρινών εξακολουθεί να κινείται κάτω από τις πραγματικές του δυνατότητες, καθώς ένα βασικό διαρθρωτικό πρόβλημα παραμένει άλυτο, το οποίο δεν είναι άλλο από την αδυναμία δημιουργίας νέων θέσεων ελλιμενισμού με ρυθμούς που να ανταποκρίνονται στη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση.
      Η πίεση είναι εντονότερη σε περιοχές υψηλής τουριστικής απήχησης, όπως η Αττική, το Ιόνιο και οι Κυκλάδες, όπου η πληρότητα των μαρινών αγγίζει ή ξεπερνά τα όριά της, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες. Σε πολλές περιπτώσεις, η έλλειψη διαθέσιμων θέσεων οδηγεί σκάφη είτε σε αναζήτηση ελλιμενισμού σε γειτονικές χώρες είτε σε υποβάθμιση της συνολικής εμπειρίας του θαλάσσιου τουρισμού.
      Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η Αττική, η οποία λειτουργεί ως βασικό «home port» για σκάφη αναψυχής, φιλοξενώντας μεγάλο αριθμό σκαφών σε μόνιμη βάση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ο ρόλος αυτός είναι κρίσιμος όχι μόνο για την εγχώρια αγορά, αλλά και για τη διεθνή εικόνα της χώρας στον χάρτη του yachting.
      Ωστόσο, οι διαθέσιμες θέσεις ελλιμενισμού στην ευρύτερη περιοχή δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες, περιορίζοντας ουσιαστικά τη δυνατότητα περαιτέρω ανάπτυξης. Η υστέρηση αυτή λειτουργεί πολλαπλασιαστικά, καθώς επηρεάζει τόσο τη δραστηριότητα των μαρινών όσο και ένα ευρύ φάσμα συναφών υπηρεσιών, από τη συντήρηση και την τεχνική υποστήριξη έως τον τουρισμό υψηλής προστιθέμενης αξίας.
      Ζήτηση υπάρχει, αλλά μένει ανεκμετάλλευτη
      Σε αντίθεση με άλλους κλάδους υποδομών, το πρόβλημα στις μαρίνες δεν σχετίζεται με έλλειψη ενδιαφέροντος. Η Ελλάδα αποτελεί σήμερα πρώτη επιλογή για σκάφη αναψυχής στην Ανατολική Μεσόγειο, είτε ως θερινός προορισμός είτε ως μόνιμη βάση ελλιμενισμού.
      Παρά τη θετική αυτή συγκυρία, σημαντικό μέρος της ζήτησης παραμένει ανεκμετάλλευτο, καθώς οι υφιστάμενες υποδομές δεν επαρκούν και οι νέες επενδύσεις καθυστερούν. Το αποτέλεσμα είναι να χάνονται έσοδα, θέσεις εργασίας και ευκαιρίες αναβάθμισης του τουριστικού προϊόντος, σε μια περίοδο που ο ανταγωνισμός από γειτονικές χώρες εντείνεται.
      Σύμφωνα με τους διαχειριστές μαρινών και τα μέλη της Ένωσης Μαρινών Ελλάδας, το πρόβλημα είναι κοινό σε ολόκληρη τη χώρα και έχει έντονο θεσμικό χαρακτήρα. Οι διαδικασίες αδειοδότησης παραμένουν σύνθετες και χρονοβόρες, με εμπλοκή πολλών διαφορετικών υπηρεσιών και χωρίς επαρκή συντονισμό.
      Οι καθυστερήσεις αφορούν τόσο την ανάπτυξη νέων μαρινών όσο και την αναβάθμιση υφιστάμενων εγκαταστάσεων. Σε πολλές περιπτώσεις, ακόμη και μικρές παρεμβάσεις απαιτούν εγκρίσεις που μπορεί να διαρκέσουν χρόνια, δημιουργώντας ένα περιβάλλον αβεβαιότητας για τους επενδυτές.
      Επενδύσεις δίχως συγκροτημένη εθνική στρατηγική
      Πέρα από τα αδειοδοτικά ζητήματα, καθοριστικό ρόλο παίζει και η απουσία μιας συγκροτημένης εθνικής στρατηγικής για την ανάπτυξη των μαρινών. Δεν υπάρχει σαφής χωροταξικός και αναπτυξιακός σχεδιασμός που να ορίζει πού υπάρχει πραγματική ανάγκη για νέες θέσεις ελλιμενισμού και πώς αυτές θα ενταχθούν στο συνολικό τουριστικό και λιμενικό δίκτυο της χώρας. Η έλλειψη αυτή οδηγεί σε αποσπασματικές κινήσεις, καθυστερήσεις και συχνά σε συγκρούσεις αρμοδιοτήτων, επιβαρύνοντας περαιτέρω το επενδυτικό περιβάλλον.
      Το πιο χαρακτηριστικό αποτέλεσμα των παραπάνω παθογενειών είναι ότι ακόμη και ώριμες επενδύσεις, με εξασφαλισμένους επενδυτές και σαφές επιχειρησιακό πλάνο, παραμένουν στάσιμες για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη κεφαλαίων ή τεχνογνωσίας, αλλά η αδυναμία του συστήματος να υποστηρίξει την έγκαιρη υλοποίηση των έργων.
      Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Μαρίνα Πύλου, η οποία έχει παραχωρηθεί στην κοινοπραξία D Marinas Hellas – ΤΕΜΕΣ (όμιλος Κωνσταντακόπουλου) για 40 χρόνια. Το επενδυτικό σχέδιο, ύψους άνω των 10 εκατ. ευρώ, προβλέπει την πλήρη αναβάθμιση της μαρίνας, με 130 θέσεις ελλιμενισμού για σκάφη μήκους 8 έως 30 μέτρων, νέες χερσαίες υποδομές, χώρους αναψυχής και εμπορικές χρήσεις, καθώς και υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης.
      Παρά την ωριμότητα του σχεδιασμού, η έναρξη των εργασιών παραμένει σε εκκρεμότητα. Βασικά εμπόδια αποτελούν τεχνικά ζητήματα, όπως η απομάκρυνση βυθισμένων σκαφών που αποτελεί υποχρέωση του Δημοσίου, αλλά και εκκρεμότητες που σχετίζονται με την οριστικοποίηση της χρηματοδοτικής δομής.
      Σε διαφορετική φάση βρίσκεται η Μαρίνα Αλίμου, ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα της Αθηναϊκής Ριβιέρας. Παρότι η επένδυση έχει δρομολογηθεί εδώ και χρόνια και υφίσταται σαφές επιχειρησιακό πλάνο, η ανάπλαση που έχει αναλάβει η REDS, θυγατρική της ΕΛΛΑΚΤΩΡ, εξελίσσεται με βραδείς ρυθμούς.
      Ο χρονικός ορίζοντας ολοκλήρωσης μετατίθεται πλέον στο 2028, εντείνοντας τον προβληματισμό για το κατά πόσο το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο μπορεί να υποστηρίξει μεγάλης κλίμακας παρεμβάσεις σε κομβικές τουριστικές περιοχές.
      Ακόμη, η υπό ανάπτυξη μαρίνα mega-yachts στην Κέρκυρα από τη Lamda Marinas, επένδυση άνω των 140 εκατ. ευρώ, βρίσκεται ήδη σε φάση υλοποίησης και φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη θέση της Κέρκυρας στον διεθνή χάρτη του yachting. Παρότι η παραχώρηση έχει ολοκληρωθεί και έχει κυρωθεί με νόμο από τη Βουλή, η έναρξη των βασικών έργων εξακολουθεί να εξαρτάται από την ολοκλήρωση των αδειοδοτικών διαδικασιών. Αντίστοιχες προκλήσεις καταγράφονται και σε άλλες μεγάλες παρεμβάσεις, όπως στον Άγιο Κοσμά, στο πλαίσιο της επένδυσης στο Ελληνικό, επιβεβαιώνοντας ότι ακόμη και τα πλέον φιλόδοξα projects δεν μένουν ανεπηρέαστα από τις χρόνιες παθογένειες του συστήματος.
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν παγώνει την πυρηνική ενέργεια έως ότου ωριμάσουν οι πρώτοι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες (SMRs), ούτε τη μεταθέτει σε ένα αόριστο τεχνολογικό μέλλον. Αντίθετα, όπως αποτυπώνεται στη νέα έκθεση του Joint Research Centre για την πυρηνική ενέργεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Κομισιόν επανατοποθετεί τον ρόλο της τεχνολογίας στον πυρήνα του ευρωπαϊκού ενεργειακού και βιομηχανικού σχεδιασμού, αναγνωρίζοντάς την ως σταθερό πυλώνα χαμηλών εκπομπών, ασφάλειας εφοδιασμού και συστημικής σταθερότητας. «Η πυρηνική ενέργεια δεν αντιμετωπίζεται ως μεταβατική λύση μέχρι να έρθει κάτι καλύτερο, αλλά ως στοιχείο που πρέπει να διατηρηθεί, να ανανεωθεί και να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες της ενεργειακής μετάβασης», αναφέρουν πηγές της αγοράς στο energygame.gr.
      Σε αυτό το πλαίσιο, η «επόμενη ημέρα» της πυρηνικής ενέργειας στην Ευρώπη δεν ορίζεται από μία μόνο τεχνολογία, αλλά από μια ευρύτερη ανασύνταξη στρατηγικής σε τρία παράλληλα μέτωπα. Πρώτον, η Ευρώπη καλείται να αντιμετωπίσει το χρόνιο πρόβλημα κόστους και καθυστερήσεων στα μεγάλα πυρηνικά έργα, μετατρέποντας την εμπειρία των τελευταίων ετών σε αυστηρότερο έλεγχο ωριμότητας, τυποποίησης και χρονοδιαγραμμάτων.
      Δεύτερον, η έκθεση αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης και αναδιάρθρωσης της ευρωπαϊκής εφοδιαστικής αλυσίδας, από τον εξοπλισμό πυρηνικής ποιότητας έως το καύσιμο νέας γενιάς, με στόχο τη μείωση στρατηγικών εξαρτήσεων. Τρίτον, η πυρηνική πολιτική συνδέεται πλέον άμεσα με το ανθρώπινο κεφάλαιο και τη χρηματοδότηση: με ανάγκη για περίπου 250.000 νέους επιστήμονες και μηχανικούς και επενδύσεις άνω των 240 δισ. ευρώ έως το 2050, η πυρηνική ενέργεια παύει να αποτελεί τεχνικό υποκεφάλαιο της ενεργειακής μετάβασης και αναδεικνύεται σε κεντρικό ζήτημα βιομηχανικής πολιτικής, ανταγωνιστικότητας και στρατηγικής αυτονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
      Η πυρηνική ενέργεια καλύπτει σήμερα περίπου το 23% της ηλεκτροπαραγωγής στην ΕΕ, με περισσότερους από 100 ενεργούς αντιδραστήρες. Υπό αυτές τις συνθήκες, το κρίσιμο ερώτημα για τις ευρωπαϊκές πολιτικές δεν είναι αν η πυρηνική ενέργεια «επιστρέφει», αλλά πώς αποφεύγεται η σταδιακή απομείωση του υφιστάμενου στόλου τις επόμενες δεκαετίες και πώς διασφαλίζεται η συνέχειά του έως και μετά το 2050. Η παράταση ζωής των υφιστάμενων μονάδων αναδεικνύεται σε κρίσιμη επιλογή, όχι μόνο επειδή είναι η πιο οικονομικά αποδοτική λύση χαμηλών εκπομπών, αλλά επειδή λειτουργεί ως αναγκαία γέφυρα: κρατάει ζωντανή την ισχύ βάσης του συστήματος, όσο ωριμάζουν οι επόμενες επενδυτικές αποφάσεις. Χωρίς αυτή τη γέφυρα, το κενό που δημιουργείται δεν καλύπτεται ούτε τεχνικά ούτε χρονικά.
      Οι μεγάλοι πυρηνικοί αντιδραστήρες σημείο ισορροπίας του ευρωπαϊκού συστήματος
      Ως εκ τούτου, η συζήτηση μετακινείται από το «αν» είναι ανάγκη να υπάρχει πυρηνική ενέργεια στο «πώς» θα είναι βιώσιμη. Η προτεραιότητα για την Ευρώπη δεν είναι να ανοίξει έναν νέο κύκλο πειραματισμών, αλλά να κερδίσει χρόνο και αξιοπιστία. Οι μεγάλοι πυρηνικοί αντιδραστήρες παραμένουν το πραγματικό σημείο ισορροπίας του ευρωπαϊκού συστήματος. Παρά τη συζήτηση γύρω από νέες τεχνολογίες, η ευρωπαϊκή στρατηγική δεν εγκαταλείπει την ισχύ βάσης μεγάλης κλίμακας, αλλά επιχειρεί να τη σταθεροποιήσει και να την ανανεώσει. Η παράταση ζωής των υφιστάμενων μονάδων και η προώθηση νέων έργων μεγάλης ισχύος συνδέονται άμεσα με την ανάγκη αξιόπιστης παραγωγής σε συστήματα με υψηλή διείσδυση ΑΠΕ, αλλά και με τη διατήρηση τεχνογνωσίας που είχε αρχίσει να φθίνει.
      Το Flamanville-3 στη Γαλλία, που ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2007 έχει φτάσει να ξεπερνά τα 20 χρόνια χωρίς να έχει ακόμη τεθεί σε λειτουργία, με το κόστος να έχει υπερτριπλασιαστεί. Αντίστοιχα, το Hinkley Point C στη Βρετανία, που αρχικά είχε προϋπολογισμό 16 δισ. λιρών, υπολογίζεται πλέον να ξεπεράσει τα 35 δισ., με την πρώτη μονάδα να μην αναμένεται πριν το 2030. Για μια χώρα που δεν έχει προηγούμενη εμπειρία, η διαχείριση ενός τέτοιου έργου είναι σχεδόν αδύνατη χωρίς εξωτερική εξάρτηση. Το στοίχημα πλέον δεν είναι η τεχνολογική επιλογή, αλλά η ικανότητα της Ευρώπης να επανεκκινήσει μεγάλα πυρηνικά έργα με ελεγχόμενο κόστος, σαφή χρονοδιαγράμματα και ισχυρή βιομηχανική βάση, προϋποθέσεις που θα καθορίσουν αν οι μεγάλοι αντιδραστήρες θα παραμείνουν κεντρικός πυλώνας έως το 2050.
      Μικροί Αρθρωτοί Αντιδραστήρες (SMR): Στρατηγικός «Άσσος» ή Παράγοντας Αβεβαιότητας;
      Πάντως, η αγορά «φλερτάρει» με νέες τεχνολογίες και ως αποτέλεσμα αρχίζει να ανοίγει πέρα από τον στενό κύκλο των παραδοσιακών πυρηνικών παικτών. Η ανάγκη καλύτερου ελέγχου κόστους, μεγαλύτερης τυποποίησης και ανασυγκρότησης της βιομηχανικής βάσης δημιουργεί χώρο για νέες συμπράξεις, νέα επιχειρηματικά σχήματα και διαφορετικού τύπου συμμετοχές στην αλυσίδα αξίας.
      Σε αυτό το περιβάλλον, οι Μικροί Αρθρωτοί Αντιδραστήρες (SMRs) προβάλλουν ως εναλλακτική με διαφορετικό προφίλ ρίσκου, όχι όμως ως εύκολη λύση. Βασικό επιχείρημα είναι το χαμηλότερο αρχικό επενδυτικό κόστος σε σχέση με τις μεγάλες μονάδες. Σε απόλυτους αριθμούς, το κόστος κατασκευής ενός SMR εκτιμάται σήμερα ότι κυμαίνεται από περίπου 300 εκατ. έως 2 δισ. δολάρια ανά μονάδα, έναντι επενδύσεων που υπερβαίνουν τα 10 δισ. δολάρια για έναν μεγάλο πυρηνικό αντιδραστήρα.
      Ωστόσο, αυτή η διαφορά δεν μεταφράζεται αυτόματα σε χαμηλότερο κόστος ηλεκτροπαραγωγής. Τα πρώτα έργα SMR εμφανίζουν ευρύ εύρος εκτιμήσεων για το σταθμισμένο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας, το οποίο στις αρχικές φάσεις ανάπτυξης τοποθετείται σε επίπεδα συγκρίσιμα ή και υψηλότερα των μεγάλων αντιδραστήρων, καθώς απουσιάζουν ακόμη οι οικονομίες κλίμακας και η επαναληψιμότητα που θα μπορούσε να μειώσει το κόστος ανά MWh. Με άλλα λόγια, οι SMRs είναι φθηνότεροι στο «εισιτήριο εισόδου», όχι κατ’ ανάγκη στο τελικό ενεργειακό αποτέλεσμα τουλάχιστον στα πρώτα τους βήματα.
      Σύμφωνα με τη WNISR 2025, κανένα SMR δεν έχει ακόμη αποδείξει εμπορική βιωσιμότητα. Το πιο ώριμο έργο στις ΗΠΑ, το πιλοτικό πρόγραμμα NuScale στην Πολιτεία της Γιούτα, ακυρώθηκε στα τέλη του 2023, καθώς το κόστος ανά kWh είχε υπερδιπλασιαστεί μέσα σε λίγα χρόνια και το συνολικό κόστος κατασκευής ξεπέρασε τα 9 δισ. δολάρια για μόλις 462 MW ισχύος.
      Τα 9 έργα
      Η Ευρωπαϊκή Βιομηχανική Συμμαχία για τους Μικρούς Αρθρωτούς Αντιδραστήρες, που ξεκίνησε το 2024, έχει θέσει ως στόχο την ανάπτυξη των πρώτων εμπορικών έργων στις αρχές της δεκαετίας του 2030, επιλέγοντας εννέα σχέδια που καλύπτουν διαφορετικές τεχνολογικές προσεγγίσεις και τελικές χρήσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:
      • το CityHeat, που επικεντρώνεται στην αστική τηλεθέρμανση μέσω αντιδραστήρων ελαφρού ύδατος χαμηλής πίεσης και θερμοκρασίας,
      • το Nuward της EDF, ένας ολοκληρωμένος αντιδραστήρας PWR ισχύος περίπου 400 MWe με έμφαση στη συμπαραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας,
      • το NuScale VOYGR, αμερικανικής προέλευσης τεχνολογία που προωθείται σε ευρωπαϊκό έδαφος με πιλοτική εφαρμογή στη Ρουμανία,
      • το Project Quantum της Last Energy και στοχεύει κυρίως στην τροφοδοσία κέντρων δεδομένων,
      • το Rolls-Royce SMR,
      • το BWRX-300 της GE Hitachi, που δίνει έμφαση στην απλούστευση του σχεδιασμού και στη φυσική κυκλοφορία,
      • το EAGLES (ALFRED) στη Ρουμανία
      • το European LFR AS της newcleo, με στόχο την καύση πυρηνικών αποβλήτων και υψηλή απόδοση,
      • και το Thorizon One,
      Παρά τις υψηλές φιλοδοξίες και τον μεγάλο αριθμό σχεδίων, η πλειονότητα των έργων παραμένει σε στάδιο σχεδιασμού ή επίδειξης, με ορίζοντα τις πρώτες εμπορικές εφαρμογές στις αρχές της δεκαετίας του 2030. Οι προκλήσεις είναι σαφείς: κατακερματισμένα κανονιστικά πλαίσια, έλλειψη εμπειρίας αδειοδότησης νέων σχεδιασμών, περιορισμένη εφοδιαστική αλυσίδα πυρηνικής ποιότητας και αβεβαιότητα γύρω από την εξασφάλιση καυσίμου νέας γενιάς. Σε συνδυασμό με το χρηματοδοτικό μειονέκτημα της Ευρώπης έναντι των ΗΠΑ, οι SMRs συνιστούν σήμερα περισσότερο ένα στρατηγικό στοίχημα για τη δεκαετία του 2030 παρά μια άμεση λύση στα διαρθρωτικά προβλήματα κόστους και υλοποίησης της πυρηνικής ενέργειας.
      Το στοίχημα για την Ελλάδα
      Σε αυτό το περιβάλλον, όπου οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες αναζητούν ακόμη τον σταθερό τους βηματισμό μεταξύ φιλοδοξιών και εμπορικής ωρίμανσης, «η Ελλάδα καλείται πρωτίστως να κινηθεί με όρους προετοιμασίας και θεσμικής ωριμότητας, όχι βιασύνης. Οι βασικές προϋποθέσεις είναι σαφείς: συγκρότηση ενός ενιαίου εθνικού κέντρου συντονισμού που θα αναλάβει τον συνολικό πυρηνικό σχεδιασμό, θεσμική ένταξη της πυρηνικής ενέργειας, έστω σε επίπεδο σεναρίων, στο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, ολοκλήρωση ενός αξιόπιστου πλαισίου διαχείρισης αποβλήτων με διεθνείς συνεργασίες και ενίσχυση της ρυθμιστικής ικανότητας και του ανθρώπινου δυναμικού», αναφέρουν άνθρωποι της αγοράς.
      Σε μια αγορά SMRs που διεθνώς βρίσκεται ακόμη στη φάση των πρώτων έργων επίδειξης, η Ελλάδα δεν χρειάζεται να «τρέξει» μπροστά από την τεχνολογία, αλλά να τοποθετηθεί έγκαιρα: να οικοδομήσει σχέσεις με ώριμες πυρηνικές χώρες, να εξετάσει εφαρμογές που ταιριάζουν στη γεωγραφία και στη δομή της οικονομίας της όπως data centers, αφαλάτωση ή πλωτές λύσεις και να διαμορφώσει από νωρίς το θεσμικό και κοινωνικό υπόβαθρο. Μόνο έτσι μπορεί να μετατρέψει μια αναδυόμενη, ακόμη αβέβαιη αγορά σε στρατηγική επιλογή, όταν και εφόσον οι SMRs περάσουν από το στάδιο της υπόσχεσης στο στάδιο της υλοποίησης.
      Σε αυτή τη φάση, η Ελλάδα δεν αποτελεί ακόμη πλήρες μέλος της «Πυρηνικής Συμμαχίας», αλλά συμμετέχει στις εργασίες της με καθεστώς παρατηρητή, ένα στάδιο που επιτρέπει πολιτική παρουσία, πρόσβαση στις συζητήσεις και στα τεχνικά έγγραφα, χωρίς ανάληψη δεσμεύσεων. Πρόκειται για ένα ενδιάμεσο αλλά ουσιαστικό βήμα, το οποίο επιτρέπει στην Ελλάδα να χαρτογραφήσει τις πολιτικές, τεχνολογικές και χρηματοδοτικές παραμέτρους της ευρωπαϊκής πυρηνικής στρατηγικής, πριν αποφασίσει αν και πότε θα προχωρήσει σε πλήρη ένταξη στη Nuclear Alliance.
      ΗΠΑ και Κίνα στο προσκήνιο
      Στο φόντο της ευρωπαϊκής ανασύνταξης, η σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα φωτίζει με σαφήνεια τα όρια αλλά και τα ελλείμματα του ευρωπαϊκού μοντέλου. Στις ΗΠΑ, η πυρηνική πολιτική υποστηρίζεται από ενιαίο ρυθμιστικό πλαίσιο μέσω της Nuclear Regulatory Commission και από ισχυρά χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως τα φορολογικά κίνητρα και οι εγγυήσεις του Inflation Reduction Act, που επιτρέπουν την απορρόφηση του ρίσκου των πρώτων έργων – ακόμη κι όταν αυτά αποτυγχάνουν, όπως συνέβη με το πρόγραμμα NuScale.
      Η Κίνα, από την άλλη, ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική διαδρομή: κρατικός έλεγχος της εφοδιαστικής αλυσίδας, τυποποιημένοι σχεδιασμοί μεγάλων αντιδραστήρων και ικανότητα υλοποίησης έργων εντός αυστηρών χρονοδιαγραμμάτων και χαμηλότερου κόστους, κάτι που η Ευρώπη δεν έχει καταφέρει την τελευταία δεκαετία. Υπό αυτές τις συνθήκες, η ευρωπαϊκή πρόκληση δεν είναι να «αντιγράψει» κανένα από τα δύο μοντέλα, αλλά να αποκαταστήσει τη δυνατότητα υλοποίησης πυρηνικών έργων με προβλέψιμο κόστος, θεσμική συνοχή και διατηρήσιμη βιομηχανική βάση, σε ένα πλαίσιο αυστηρής ρύθμισης και κοινωνικής λογοδοσίας.
      Το κρίσιμο στοιχείο, ωστόσο, είναι ο χρόνος. Η ευρωπαϊκή πυρηνική συζήτηση εισέρχεται σε φάση αποφάσεων μέσα στην επόμενη πενταετία, καθώς συμπίπτουν η ανάγκη αντικατάστασης παλαιών μονάδων, η πίεση για σταθερό φορτίο βάσης και η δοκιμασία της ενεργειακής ασφάλειας. Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι το παράθυρο προετοιμασίας είναι συγκεκριμένο και όχι απεριόριστο. Όχι για να αποφασίσει σήμερα αν θα αποκτήσει πυρηνική ισχύ, αλλά για να κρίνει αν θα είναι παρούσα στο ευρωπαϊκό τραπέζι όταν οι επιλογές πάψουν να είναι θεωρητικές και μετατραπούν σε δεσμευτικές πολιτικές και επενδυτικές αποφάσεις.
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Χρησιμοποιώντας δεδομένα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Copernicus Atmosphere Monitoring Service (CAMS), η επιστημονική ομάδα του Climatebook πραγματοποίησε την ακόλουθη ανάλυση που αφορά την εποχική διακύμανση των αερολυμάτων πάνω από την Ευρώπη για το 2025. Το CAMS πέρα από μετεωρολογικά δεδομένα, παρέχει επίσης και πλεγματικά δεδομένα της σύστασης του ατμοσφαιρικού αέρα σε παγκόσμια κλίμακα. Τα προϊόντα αυτά προέρχονται από τον συνδυασμό αριθμητικών μοντέλων με δορυφορικές και επίγειες παρατηρήσεις. Με την ομαδοποίηση και μέση τιμή ανά εποχή (χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο), επιτυγχάνεται η ανάδειξη των τυπικών μοτίβων κάθε περιόδου σε κάθε περιοχή, μειώνοντας έτσι τον θόρυβο που προκαλούν τα μεμονωμένα επεισόδια (πχ έντονη μεταφορά σκόνης).
      Η πρώτη μεταβλητή που αναλύθηκε είναι το Οπτικό Βάθος των Αερολυμάτων (Aerosol Optical Depth – AOD) στα 550 nm. Πρόκειται για έναν αδιάστατο δείκτη, ο οποίος ποσοτικοποιεί πόσο έντονα τα αερολύματα (σκόνη, θαλάσσιο άλας, καπνός, σωματίδια ρύπανσης) εξασθενούν την εισερχόμενη ηλιακή ακτινοβολία καθώς αυτή διέρχεται από την ατμόσφαιρα. Υψηλότερες τιμές του AOD σημαίνει περισσότερα σωματίδια και άρα πιο θολή ατμόσφαιρα. Στην Εικόνα 1, όπου παρουσιάζονται οι εποχικοί χάρτες για το 2025, το AOD είναι γενικά χαμηλότερο στη βόρεια και δυτική Ευρώπη το φθινόπωρο και τον χειμώνα, καθώς οι καιρικές συνθήκες (βροχή, χιόνι) απομακρύνουν τα σωματίδια από την ατμόσφαιρα. Την άνοιξη όμως και ιδιαίτερα το καλοκαίρι, το AOD αυξάνεται σημαντικά, λόγω της έντονης μεταφοράς Αφρικανικής σκόνης σε μεγάλες αποστάσεις και της ισχυρότερης φωτοχημείας στην ατμόσφαιρα.
      Εικόνα 1: Εποχικοί μέσοι όροι του AOD στα 550nm στην Ευρώπη για το 2025.
      Η δεύτερη μεταβλητή είναι το PM2.5 (μg m-3), το οποίο αναπαριστά τη συγκέντρωση των σωματιδίων με διάμετρο μικρότερη των 2.5 μικρομέτρων κοντά στην επιφάνεια του εδάφους και αποτελεί βασικό δείκτη της ποιότητας τους αέρα. Τα σωματίδια αυτά είναι επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία καθώς μπορούν να εισχωρήσουν στους πνεύμονες και να προκαλέσουν παθήσεις, ακόμα και θανάτους. Σε αντίθεση με το AOD που αφορά όλη την κατακόρυφη ατμοσφαιρική στήλη, το PM2.5  επικεντρώνεται στον αέρα που αναπνέουμε κοντά στο έδαφος και επηρεάζεται κυρίως από τοπικές πηγές ρύπανσης και την ανάμιξη εντός του οριακού στρώματος. Οι εποχικοί μέσοι όροι (βλ. Εικόνα 2) του PM₂.₅ δείχνουν υψηλότερες τιμές σε τμήματα της νότιας και ανατολικής Μεσογείου με αυξημένες συγκεντρώσεις να εμφανίζονται επίσης σε μεγάλες βιομηχανικές ζώνες τον χειμώνα (χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η βιομηχανική περιοχή της Βόρειας Ιταλίας), σε ορισμένες πυκνοκατοικημένες περιοχές, καθώς και σε χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν ακολουθούν τις πολιτικές μείωσης των εκπομπών ρύπων που έχει θεσπίσει η ΕΕ.
      Εικόνα 2: Εποχικοί μέσοι όροι του PM₂.₅ (μg m-3)στην Ευρώπη για το 2025.
      Η ταυτόχρονη ανάγνωση των δύο μεταβλητών είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην εξαγωγή των συμπερασμάτων μας. Υψηλά επίπεδα AOD δεν σημαίνει πάντα υψηλό PM₂.₅ (επειδή τα σωματίδια μπορεί να βρίσκονται ψηλότερα στην ατμόσφαιρα), όμως όταν και τα δύο είναι αυξημένα στην ίδια εποχή και περιοχή, αυτό σημαίνει ότι το φορτίο αερολυμάτων είναι εκτεταμένο στην ατμόσφαιρα και ταυτόχρονα σημαντικό κοντά στην επιφάνεια του εδάφους επηρεάζοντας την ποιότητα του αέρα.
      Περισσότερα...

      0

    • GTnews

      Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανακοινώνει ότι η προθεσμία υποβολής αιτήσεων στο πρόγραμμα «Εξοικονομώ – Επιχειρώ», για τη  βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης επιχειρήσεων του τριτογενούς τομέα, παρατείνεται και η πλατφόρμα θα παραμείνει ανοικτή έως και την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026.
      Η παράταση δίνει τη δυνατότητα σε περισσότερες επιχειρήσεις να προετοιμάσουν και να υποβάλουν ολοκληρωμένες αιτήσεις για την ένταξη έργων ενεργειακής αναβάθμισης μέσω της επίσημης ηλεκτρονικής πλατφόρμας του προγράμματος: https://exoikonomoepixeiro.energy-invest.gov.gr/
      Το πρόγραμμα «Εξοικονομώ – Επιχειρώ» υλοποιείται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF) και στοχεύει στη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, μέσω παρεμβάσεων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης κτιριακών εγκαταστάσεων και λειτουργικών συστημάτων επιχειρήσεων.
      Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συμβουλεύονται τον Οδηγό του Προγράμματος, τα κριτήρια επιλεξιμότητας και τις τεχνικές προδιαγραφές των παρεμβάσεων, τα οποία είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο του ΥΠΕΝ και στην πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων. Για τυχόν ερωτήματα, παρέχεται υποστήριξη μέσω του Help Desk του προγράμματος, σύμφωνα με τις οδηγίες που αναφέρονται στην ιστοσελίδα.
      Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις να αξιοποιήσουν την παράταση προθεσμίας προκειμένου να υποβάλουν πλήρεις αιτήσεις και να λάβουν χρηματοδοτική στήριξη για παρεμβάσεις που ενισχύουν την ενεργειακή τους απόδοση και συμβάλλουν στην επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων.
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Το 50% των 100 μεγαλύτερων πόλεων παγκοσμίως αντιμετωπίζει υψηλά επίπεδα υδατικού στρες, ενώ 38 από αυτές βρίσκονται σε περιοχές «ακραίας πίεσης», σύμφωνα με νέα χαρτογράφηση και ανάλυση δεδομένων.
      Ο όρος «υδατικό στρες» σημαίνει ότι η κατανάλωση νερού από νοικοκυριά, ύδρευση και βιομηχανία πλησιάζει ή ξεπερνά τα διαθέσιμα αποθέματα, κατάσταση που συχνά οφείλεται σε κακή διαχείριση πόρων και επιδεινώνεται από την κλιματική κρίση.
      Χαρτογράφηση των λεκανών απορροής σε δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Guardian, δείχνει ότι πόλεις όπως το Πεκίνο, η Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, το Ρίο Ντε Τζανέιρο και και το Δελχί βρίσκονται σε ακραία πίεση, ενώ Λονδίνο, Μπανγκόκ και Τζακάρτα κατατάσσονται επίσης στις ιδιαίτερα επιβαρυμένες.

      Δορυφόροι δείχνουν ποιες πόλεις «στεγνώνουν» και ποιες «πλημμυρίζουν»
      Παράλληλη ανάλυση δορυφορικών δεδομένων της NASA, από επιστήμονες του University College London, αποκαλύπτει ποιες πόλεις γίνονται πιο ξηρές και ποιες πιο υγρές τα τελευταία 20 χρόνια.
      Ισχυρή τάση ξηρασίας εμφανίζουν περιοχές όπως Chennai, Τεχεράνη και Zhengzhou, ενώ αντίθετα Tokyo, Lagos και Kampala παρουσιάζουν αυξημένα αποθέματα νερού.
      Περίπου 1,1 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν σε μητροπολιτικές περιοχές που βιώνουν μακροχρόνια ξήρανση, έναντι μόλις 96 εκατομμυρίων σε περιοχές με αυξημένες βροχοπτώσεις.
      Οι περισσότεροι «ξηροί» αστικοί πυρήνες συγκεντρώνονται στην Ασία, ιδίως σε βόρεια Ινδία και Πακιστάν, ενώ οι πιο «υγρές» περιοχές εντοπίζονται κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική.
      Πόλεις στο όριο του «Day Zero»
      Η Τεχεράνη, έπειτα από έξι χρόνια ξηρασίας, πλησιάζει επικίνδυνα το λεγόμενο «day zero» – τη στιγμή δηλαδή που τα αποθέματα νερού εξαντλούνται πλήρως. Η κυβέρνηση έχει ήδη προειδοποιήσει ακόμη και για πιθανή εκκένωση της πόλης.
      Ανάλογα σενάρια έχουν απειλήσει στο παρελθόν το Cape Town και το Chennai, ενώ πολλές από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις του κόσμου βρίσκονται πλέον σε ζώνες με αυξανόμενο κίνδυνο λειψυδρίας.
      Ο καθηγητής Mohammad Shamsudduha επισημαίνει ότι η παρακολούθηση της συνολικής αποθήκευσης νερού από το διάστημα λειτουργεί ως σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για μελλοντική ανασφάλεια ύδατος.
      «Παγκόσμια χρεοκοπία νερού»
      Ο ΟΗΕ προχώρησε ακόμη πιο μακριά: ανακοίνωσε ότι ο κόσμος έχει εισέλθει σε κατάσταση «υδατικής χρεοκοπίας», όπου η υποβάθμιση ορισμένων υδατικών πόρων είναι πλέον μόνιμη και μη αναστρέψιμη.
      Η κακή διαχείριση, τονίζουν οι ειδικοί, είναι συχνά ο βασικός ένοχος. Η κλιματική αλλαγή λειτουργεί σαν επιταχυντής. Όπως το έθεσε χαρακτηριστικά ο καθηγητής Kaveh Madani: «Η κλιματική αλλαγή είναι σαν ύφεση πάνω σε μια ήδη κακοδιοικούμενη επιχείρηση».
      Σύμφωνα με την World Bank, ο πλανήτης χάνει 324 δισ. κυβικά μέτρα γλυκού νερού κάθε χρόνο — ποσότητα ικανή να καλύψει τις ετήσιες ανάγκες 280 εκατομμυρίων ανθρώπων.
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Μόρνου, το οποίο λειτουργεί η μονάδα ΜΕΤΕΟ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, οι βροχές στους δύο σταθμούς της περιοχής (Φράγμα και Κονιάκος) είναι εξαιρετικά ικανοποιητικές τις πρώτες 39 ημέρες του έτους.
      Ήδη, τα ύψη βροχής στους δύο σταθμούς έχουν φτάσει από την αρχή του έτους στα 350 χιλιοστά (Φράγμα Μόρνου)  και στα 476 χιλιοστά (Κονιάκος Φωκίδας), τα υψηλότερα της τελευταίας δεκαετίας για την ίδια χρονική περίοδο,  όπως διακρίνεται και στα δύο διαγράμματα που ακολουθούν.


      Για σύγκριση, το 2025 και για την ίδια περίοδο τα ύψη βροχής και στους δύο σταθμούς ήταν κάτω των 100 χιλιοστών.
       Μπορείτε να παρακολουθείτε τα σχετικά διαγράμματα στη σελίδα του Παρατηρητηρίου Μόρνου (www.meteo.gr/mornos)

      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Οι startups αξιοποιούν το AI για να απαντήσουν σε χρόνιες προκλήσεις, να βελτιώσουν την αποδοτικότητα των επιχειρήσεων και να δημιουργήσουν πιο βιώσιμα και ποιοτικά τουριστικά μοντέλα.
      Στον 8ο κύκλο του Capsule T Accelerator του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος, νεοφυείς επιχειρήσεις παρουσιάζουν λύσεις που καλύπτουν ολόκληρη την αλυσίδα αξίας του τουρισμού – από την εξατομικευμένη πλοήγηση του ταξιδιώτη έως την ασφάλεια καταλυμάτων και τη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού.
      Η startup Ask Navina αναπτύσσει έναν AI travel co-pilot που καθοδηγεί τον επισκέπτη σε πραγματικό χρόνο, προσαρμόζοντας τη διαδρομή του βάσει προτιμήσεων, συνθηκών και απρόβλεπτων παραμέτρων, όπως ο καιρός ή κοινωνικά γεγονότα. Όπως εξηγεί η συνιδρύτρια Ελίνα Αργύρη, ο στόχος είναι η εξοικονόμηση χρόνου, η αποσυμφόρηση δημοφιλών σημείων και η αναβάθμιση της εμπειρίας, χωρίς ο ταξιδιώτης να εγκλωβίζεται σε στατικές προτάσεις.
      Στο ίδιο πεδίο κινείται και το Discoverly, το οποίο επιχειρεί να περιορίσει το «ψηφιακό χάος» της αναζήτησης δραστηριοτήτων. Ο AI βοηθός της πλατφόρμας συγκεντρώνει και φιλτράρει επιλογές για εκδηλώσεις, γαστρονομία και εμπειρίες, προσαρμοσμένες στο προφίλ του χρήστη, ενισχύοντας παράλληλα την προβολή τοπικών δράσεων και επιχειρήσεων.
      Στον πυρήνα της λειτουργίας των ξενοδοχειακών μονάδων, το Plana εστιάζει στη διαχείριση προσωπικού, αυτοματοποιώντας τη δημιουργία βαρδιών με βάση τόσο τις ανάγκες της επιχείρησης όσο και τις προτιμήσεις των εργαζομένων, σε συμμόρφωση με το θεσμικό πλαίσιο. Η εφαρμογή μειώνει σημαντικά τον διοικητικό φόρτο, βελτιώνοντας την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού.
      Παράλληλα, η New Generation Hotelier επενδύει σε ρομποτικές και ψηφιακές λύσεις υποδοχής. Οι AI assistants Grace και Κλειώ αναλαμβάνουν λειτουργίες όπως check-in, check-out και κρατήσεις υπηρεσιών, απελευθερώνοντας χρόνο για το προσωπικό ώστε να επικεντρώνεται στην ανθρώπινη επαφή – στοιχείο κρίσιμο για την ποιότητα φιλοξενίας.
      Στο κομμάτι της επικοινωνίας, το Ask Hermis ενοποιεί όλα τα κανάλια (WhatsApp, email, social media) σε μία πλατφόρμα, λειτουργώντας ως AI concierge 24/7. Το αποτέλεσμα είναι ταχύτερη εξυπηρέτηση, καλύτερη κατανόηση των αναγκών του πελάτη και ενίσχυση των εσόδων μέσω στοχευμένων καμπανιών.
      Πολυτελής εμπειρία και θαλάσσιος τουρισμός
      Στον χώρο της ναύλωσης σκαφών, το Sail-e συνδέει ξενοδοχεία και πλοιοκτήτες μέσω AI, διευκολύνοντας την παροχή εξατομικευμένων εμπειριών θαλάσσιου τουρισμού. Η πλατφόρμα χαρτογραφεί ζήτηση και προτιμήσεις, προσφέροντας δεδομένα που συμβάλλουν στη βελτίωση των υπηρεσιών, με παρουσία ήδη σε Ελλάδα και Καραϊβική.
      Το Tundra εστιάζει στην επιτήρηση χώρων χωρίς παραβίαση προσωπικών δεδομένων. Μέσω ανάλυσης περιβαλλοντικών δεδομένων (θερμοκρασία, θόρυβος, ποιότητα αέρα), επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να εντοπίζουν προβλήματα ή παραβάσεις εγκαίρως, προστατεύοντας τόσο την περιουσία όσο και την εμπειρία του επισκέπτη.
      AI και διαχείριση προορισμών
      Πέρα από το επίπεδο της επιχείρησης, η Τεχνητή Νοημοσύνη αναδεικνύεται σε κρίσιμο εργαλείο για τη βιώσιμη διαχείριση προορισμών. Όπως επισημαίνει η διευθύντρια του Capsule T, Κατερίνα Σαριδάκη, ο συνδυασμός AI και γεωχωρικών δεδομένων επιτρέπει τη διαχείριση ροών επισκεπτών σε πραγματικό χρόνο, την αποσυμφόρηση περιοχών αιχμής και την ανάδειξη λιγότερο προβεβλημένων σημείων ενδιαφέροντος. Τα δεδομένα μετατρέπονται σε actionable insights για δήμους, φορείς και επιχειρήσεις, ενισχύοντας τον στρατηγικό σχεδιασμό, τις υποδομές και τις πολιτικές βιώσιμης ανάπτυξης. Ο 8ος κύκλος του Capsule T Accelerator, που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2025 και ολοκληρώνεται τον Φεβρουάριο του 2026, αποτυπώνει με σαφήνεια ότι το AI δεν αποτελεί πλέον πειραματικό εργαλείο, αλλά βασικό μοχλό ανταγωνιστικότητας για τον ελληνικό τουρισμό – με σημαντικές προοπτικές επένδυσης και εξαγωγής τεχνογνωσίας.
      Περισσότερα...

      0

    • GTnews

      Το ζήτημα της λειψυδρίας εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που καλείται να διαχειριστεί η Πολιτεία, με την Αττική να βρίσκεται στο επίκεντρο, λόγω των αυξημένων αναγκών ύδρευσης της πρωτεύουσας.

      Ήδη η ΕΥΔΑΠ έχει εκπονήσει ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 2,5 δισ. ευρώ, το οποίο περιλαμβάνει έργα υποδομής και παρεμβάσεις στο υδροδοτικό σύστημα, με στόχο την ενίσχυση της ανθεκτικότητας της Αττικής και τη διασφάλιση της απρόσκοπτης υδροδότησης τα επόμενα χρόνια.   Μέσα σε αυτό το περιβάλλον σχεδιασμού και στενής παρακολούθησης των υδατικών αποθεμάτων, η χώρα -και ειδικότερα η Αττική- κατέγραψε έναν ιδιαίτερα βροχερό Ιανουάριο. Σύμφωνα με ειδικούς, η εξέλιξη αυτή επιτρέπει μια πιο αισιόδοξη αποτίμηση της κατάστασης, χωρίς ωστόσο να αίρει τις ανησυχίες.

      Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα διαθέσιμα αποθέματα νερού εξακολουθούν να υπολείπονται των προηγούμενων ετών, ενώ η απόσταση από τα επίπεδα που ίσχυαν πριν η  Αττική κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης παραμένει σημαντική.

      Χαρακτηριστικά είναι στα στοιχεία της ΕΥΔΑΠ που ανανεώνονται σχεδόν καθημερινά στην ιστοσελίδα της. Στις 3 Φεβρουάριο του 2025 τα αποθέματα στους τέσσερις ταμιευτήρες της Αττικής (Μόρνος, Υλίκη, Εύηνος, Μαραθώνας) ανέρχονταν σε 665 εκατομμύρια κυβικά, ενώ στις 3 Φεβρουαρίου του 2026 έφτασαν τα 550.993.000 κυβικά. Άρα, με γνώμονα τα συγκεκριμένα στοιχεία, μιλάμε για ένα έλλειμμα περίπου 110 εκατ. κυβικών μέτρων. Τα στοιχεία από τους ταμιευτήρες της Αττικής

       

       

        «Σημαντικά τα ύψη βροχής το διάστημα Οκτωβρίου-Ιανουαρίου»
      Όπως επισημαίνει στο protothema.gr η καθηγήτρια Υδρολογίας Ελισσάβετ Φελώνη, οι πρόσφατες βροχοπτώσεις έχουν ήδη αρχίσει να αποτυπώνονται στα υδατικά αποθέματα της Αττικής. «Ήδη από τις 29 Ιανουαρίου, τα αποθέματα στους τέσσερις βασικούς ταμιευτήρες ξεπέρασαν τα 500 εκατ. κυβικά μέτρα», σημειώνει, προσθέτοντας ότι διαφαίνεται μια σταδιακή έξοδος από το σερί των σχετικά άνυδρων υδρολογικών ετών.

      Σύμφωνα με την ίδια, τα ύψη βροχής την περίοδο Οκτωβρίου- Δεκεμβρίου ήταν σημαντικά, ενώ «οι βροχοπτώσεις του Ιανουαρίου σε πολλές περιοχές ήταν υπερτριπλάσιες σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2025». Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν και τα επίσημα στοιχεία του Meteo.gr που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα.

      Ωστόσο, η εικόνα για τους επόμενους μήνες παραμένει υπό διαμόρφωση. Όπως υπογραμμίζει η κυρία Φελώνη, καθοριστικό ρόλο θα παίξουν οι μήνες που ακολουθούν, καθώς και η εξέλιξη των χιονοπτώσεων. «Κατά τον Μάρτιο και τον Απρίλιο θα μπορούμε να προχωρήσουμε σε μια πιο ασφαλή εκτίμηση για την επάρκεια των αποθεμάτων και, με βάση αυτή, να καθοριστεί η στρατηγική διαχείρισης για το καλοκαίρι και τους επόμενους μήνες», τονίζει.
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Κάθε εβδομάδα και καλύτερες επιδόσεις καταγράφουν τα επίπεδα στα υδάτινα αποθέματα της χώρας και συνεπακόλουθα η υδροηλεκτρική παραγωγή, με ό,τι αυτό σημαίνει και για τη συγκράτηση των τιμών στην αγορά χονδρικής, μετά την ισχυρή ανάσα που συνεχίζουν να δίνουν στους ταμιευτήρες οι βροχές του Φεβρουαρίου.
       
      Κρίνοντας από τα επίσημα στοιχεία του ΑΔΜΗΕ, η φετινή χρονιά εξελίσσεται σε ιδανική για τα υδάτινα αποθέματα με τη στάθμη να βρίσκεται λίγο κάτω από τις 2.700 Γιγαβατώρες, έναντι 2.434 GWh στις 19 Ιανουαρίου και λίγο κάτω από τις 2.100 GWh τέτοιες ημέρες πέρυσι.
       
      Κινούνται δηλαδή όχι μόνο σταθερά πάνω από το ψυχολογικό φράγμα των 2.000 GWh αλλά και έχουν ενισχυθεί κατά επιπλέον 452 GWh μετά τις βροχές του Δεκεμβρίου και κατά περίπου 600 GWh σε σχέση με ένα χρόνο πριν (+29%), επίπεδα που προσδίδουν πολύ μεγαλη ευελιξία στο ελληνικό σύστημα, με τους ιθύνοντες να μην κρύβουν την ικανοποίησή τους.
      Τα παραπάνω απεικονίζονται στις επιδόσεις της υδροηλεκτρικής παραγωγής η οποία σήμερα συμμετέχει με ποσοστό 18,4% στο μείγμα. Στο τελευταίο δεκαήμερο του Γενάρη, τα υδροηλεκτρικά είχαν φτάσει να «πιάνουν» στις αιχμές και τα 2.000 MW έχοντας αυξηθεί μέχρι και 70% συγκριτικά με το Νοέμβριο, όπου κυμαινόνταν λίγο πάνω από τα 1.200 MW, με χαμηλότερα βέβαια πάντα φορτία.
      Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι η υδροηλεκτρική παραγωγή ξεπερνά και τα 2.200 MW στις αιχμές, νούμερο που μεταφράζεται σε αύξηση κατά 80% συγκριτικά με τη περίοδο πριν τις βροχές του Δεκεμβρίου.
       
      Και μπορεί λόγω της βουτιάς των ΑΠΕ στο σημερινό μείγμα (22,85% έναντι 44% τις προηγούμενες ημέρες), η μέση τιμή χονδρικής να εκτινάσσεται στα 130,53 €/MWh, ωστόσο το γεγονός ότι διατηρείται μακριά και πάλι από τις υψηλές θέσεις - έχουμε τη 14η πιο ακριβή αγορά 14η στην ΕΕ - οφείλεται στα υδροηλεκτρικά. Κι αυτό καθώς το πολύ χαμηλό μεταβλητό κόστος των σταθμών αυτών και η ευελιξία συμμετοχής τους στην αγορά, περιορίζει ειδικά στις ώρες περιορισμένης παραγωγής ΑΠΕ (μετά το μεσημέρι) τη λειτουργία των ακριβότερων θερμικών μονάδων, μειώνοντας όσο αυτό είναι δυνατό τα spikes στις βραδυνές ώρες.
       
      Εξάλλου, όταν υπάρχουν αυξημένα υδατικά αποθέματα λειτουργούν ως «καταλύτης» για την καλύτερη ενσωμάτωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς τα υδροηλεκτρικά δουλεύουν συμπληρωματικά προς τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά, εξομαλύνοντας τη στοχαστική τους παραγωγή και μειώνοντας την ανάγκη για περικοπές ΑΠΕ.
       
      Κανονικά, αυτό θα έπρεπε να οδηγεί στην χρήση περισσότερο των υδροηλεκτρικων και λιγότερο των μονάδων φυσικου αεριου, κάτι που αν συνέβαινε, θα είχε ως συνέπεια ακομη μικρότερες περικοπες των ΑΠΕ.
       
      Στην ίδια κατεύθυνση αποτελούν κρίσιμο στρατηγικό «μαξιλάρι» για τη διαχείριση απρόβλεπτων καταστάσεων, όπως βλάβες μονάδων, συμβάλλοντας στη σταθερότητα του συστήματος και στη διατήρηση της αξιοπιστίας του ηλεκτρικού εφοδιασμού.
      Το πόσο σημαντικά είναι τα νερά φαίνεται και από τη σημαντική συμβολή που έχει στο ελληνικό ηλεκτρικό σύστημα τις τελευταίες εβδομάδες η άνοδος της παραγωγής υδροηλεκτρικών της Αλβανίας. Σαν αποτέλεσμα, η τιμή στη χονδρεμπορική της αγορά της γείτονος διατηρείται χαμηλά όλες τις τελευταίες εβδομάδες (79,49 €/ MWh σήμερα) και άρα μας επιτρέπει να εισάγουμε φθηνή ενέργεια.
       
      Σε μια συγκυρία δηλαδή που λόγω της αυξημένης ζήτησης, πολλοί βόρειοι γείτονες συνεχίζουν να απορροφούν ποσότητες ρεύματος από την Ελλάδα και παραμένουμε εξαγωγικοί, το γεγονός ότι η Αλβανία μας δίνει καθημερινά 250 MW ανά ώρα, αποσυμπιέζει το εγχώριο ηλεκτρικό σύστημα, όπως εξηγούν οι ειδικοί.
      Περισσότερα...

      0

    • Engineer

      Εκδόθηκε στις 09/02/2026 η προβλεπόμενη στο άρθρο 2 της ΥΑ Αριθμ. ΥΠΕΝ/ΓΓΧΣΑΠ/110210/47 (B’ 5980/29.10.2024) Διαπιστωτική πράξη του Προέδρου του ΤΕΕ για την προσαρμογή της λειτουργίας του πληροφοριακού συστήματος «e-Άδειες» για την ηλεκτρονική έκδοση αποφάσεων για δέσμευση χώρων Υποσταθμού Ρεύματος» κατ’ εφαρμογή του άρθρου 215 του Ν. 4782/2021, οι οποίες αποτελούν προϋπόθεση για την έκδοση Οικοδομικής Αδείας,.
      Στον νέο τύπο αίτησης «Υποσταθμοί Ρεύματος» περιλαμβάνονται οι εξής τύποι πράξεων:
      Απόφαση για δέσμευση χώρου Υποσταθμού Ρεύματος (πρώτη πράξη): Αφορά την εξέταση της απαίτησης για απαλλαγή ή δέσμευση χώρου για Υποσταθμό Ρεύματος. Υποβάλλεται σε περιπτώσεις οικοδομικών αδειών με προβλεπόμενο όγκο που υπερβαίνει τα 2.500 μ3, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 12 του Ν. 4483/1965 και το άρθρο 1 του Ν. 1277/1982. Ο υπολογισμός του όγκου γίνεται με βάση το άρθρο 31 του ΚΤΙΡΙΟΔΟΜΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 11 του ΦΕΚ B’ 6995/23.12.2025. Ένσταση σε δέσμευση χώρου Υποσταθμού Ρεύματος (συνοδευτική πράξη): Υποβάλλεται σε συνέχεια της «Απόφασης για δέσμευση χώρου Υποσταθμού Ρεύματος». Έγκριση χωροθέτησης Υποσταθμού Ρεύματος (μεταγενέστερη πράξη): Αφορά την χωροθέτηση του Υποσταθμού Ρεύματος, εφόσον η «Απόφαση για δέσμευση χώρου Υποσταθμού Ρεύματος» και η τυχόν «Ένσταση σε δέσμευση χώρου Υποσταθμού Ρεύματος» είναι θετικές. Υποβάλλεται σε συνέχεια της «Απόφασης για δέσμευση χώρου Υποσταθμού Ρεύματος». Αιτήσεις που αφορούν την παραπάνω διαδικασία και έχουν υποβληθεί εντύπως πριν την έναρξη υποβολής μέσω του πληροφοριακού συστήματος «e-Άδειες», ολοκληρώνονται με την προγενέστερη διαδικασία.
      Δείτε αναλυτικά το Ενημερωτικό σημείωμα υποβολής αιτήσεων για χώρους Υποσταθμών Ρεύματος 
      Περισσότερα...

      0

×
×
  • Create New...

Σημαντικό

Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώνουμε το περιεχόμενο του website μας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις των cookie, ή να δώσετε τη συγκατάθεσή σας για την χρήση τους.