Στην ταράτσα τριόροφης οικοδομής, (υπόγειο, ισόγειο, 1ος όροφος), κατασκευάζεται στέγη (σοφίτα), καθ΄υπέρβαση της οικοδομικής άδειας. Η τοποθέτηση των κεραμιδιών επί της στέγης και των πλαϊνών Ytong, ολοκληρώνεται το καλοκαίρι του 2010.
Στις αρχές του 2012, αποφασίζεται η τακτοποίηση της αυθαίρετης κατασκευής και η έκδοση άδειας αποπεράτωσης στέγης (σοφίτας) με χρήση κατοικίας. Υποβάλεται δήλωση του Ν.4014/11.
Λαμβάνεται άδεια μικρής κλίμακας, για την επισκευή και αλλαγή των κεραμιδιών της στέγης και ξεκινά το ξήλωμα, για την αντικατάσταση των κεραμιδιών. Δεν υπήρξε καμία μεταβολή στο μέγιστο ύψος της στέγης.
Στη συνέχεια, λαμβάνεται έγκριση δόμησης, αλλά παύει ακολούθως η διαδικασία και δεν δίνεται η άδεια δόμησης.
Γείτονας έχει κάνει καταγγελία και αγωγή, παρουσιάζοντας φωτογραφίες από τη φάση του ξηλώματος των κεραμιδιών και ισχυριζόμενος ότι η στέγη δεν υπήρχε πριν το 2012, τυπώνοντας επίσης, αεροφωτογραφία του 2009.
Η υπηρεσία δόμησης δεν προχωρά σε αυτοψία και έλεγχο της υπαγωγής στον Ν.4014/11, αλλά παύει τη διαδικασία και απευθύνει ερώτημα στο ΥΠΕΚΑ, για το αν θα πρέπει να προχωρήσει στην άδεια δόμησης ή όχι.
Το ΥΠΕΚΑ απαντά πως ο έλεγχος των στοιχείων της υπαγωγής γίνεται από την υπηρεσία δόμησης, ενώ περαιτέρω έλεγχος ως προς παλαιότητα κλπ από το ΣΥΠΟΘΑ. Ενώ για την άδεια έγκρισης δόμησης, αναφέρει πως δεν τίθεται θέμα ανάκλησής της, παρά μόνο αν προκύψουν ψευδή στοιχεία στην αίτηση υπαγωγής.
Η υπηρεσία δόμησης μετά από 3 μήνες παύσης, αποφασίζει να κινήσει πάλι τη διαδικασία και προγραμματίζει τη διενέργεια αυτοψίας κλπ
Ο δε καταγγέλων προσφεύγει στο ΣΥΠΟΘΑ για να "κερδίσει" και άλλο χρονικό διάστημα καθυστέρησης, πέραν των 3 μηνών.
Έχει κάποιος αντιμετωπίσει παρόμοιο περιστατικό; Μπορεί να ερμηνεύσει τις εν λόγω ενέργειες; Η υπηρεσία δόμησης πράτει σωστά;
Και τέλος, το χρονικό περιθώριο προσφυγής στο ΣΥΠΟΘΑ, από πότε μετρά;
Είναι μία περίπτωση που έχει προβληματίσει και κάθε ερμηνεία ίσως βοηθήσει στην απεμπλοκή της.